|
|
| Mijn
naam
is
Chris
Noorlander,
24
jaar,
en
ik
woon
in
Alblasserdam.
Mijn
eerste
confrontatie
met
een
karper
was
toen
ik
een
jaar
of
6
was,
namelijk
toen
ik
op
voorn
zat
te
vissen
in
een
zijsloot
van
een
meertje
waar
ik
nu
nog
regelmatig
vis.
Ik
zat
vlak
voor
mijn
eigen
kant
te
vissen
met
een
vast
hengeltje
tot
er
plots
vanuit
het
niets
een
karper
vanaf
rechts
voor
de
kant
in
de
richting
van
mijn
deegballetje
komt
zwemmen.Flink
geschrokken
rukte
ik
mijn
dobbertje
uit
het
water,
en
keek
hoe
de
vis
nonchalant
voorbij
zwom.Deze
herinnering
haal
ik
me
nog
zo
levendig
voor
me,
en
ik
zal
hem
niet
zo
makkelijk
meer
vergeten!
Een
aantal
jaren
gingen
-vissend
op
snoek,paling,brasem
en
eigenlijk
alles
wat
vinnen
heeft-
voorbij.
Toen
ik
15
was,
viste
ik
veel
met
de
pen
en
de
vaste
hengel
op
brasem,en
in
die
tijd
kwam
er
ook
wel
eens
een
bijleggertje
bij
met
een
stuk
aardappel
of
iets
dergelijks.
Toen
ving
ik
ook
mijn
eerste
karpers.
Langzaam
maar
zeker
maakte
het
brasem-materiaal
plaats
voor
karper-materiaal
en
begon
ik
steeds
meer
enkel
op
karper
te
vissen.
Simpele
boilies
werden
gerold,
en
een
tent
plus
beetverklikkers
werden
aangeschaft.
in
de
4
jaren
die
volgden
heb
ik
veel
geleerd,en
veel
karpers
gevangen
tot
een
pond
of
20
in
één
van
de
putjes
in
de
buurt...en
ik
heb
me
geen
seconde
verveeld.
Hierna
ben
ik
een
jaartje
gestopt...een
combinatie
van
uitgaan,
alcohol
en
een
vriendin
kregen
me
zover.
Ik
viste
af
en
toe
nog
wel
eens
met
de
pen
op
karper,
of
brasem,maar
veel
is
dat
jaar
niet
geworden.
Toen
ik
20
was,
ben
ik
weer
volledig
en
flink
gedreven
begonnen.
Aanvankelijk
was
het
wel
even
schrikken
aan
de
waterkant....de
bekende
karper/gewichten/materiaal-kermis
was
juist
echt
begonnen....Ik
ging
wat
meer
zoeken
naar
grotere
karpers,
maar
ben
nooit
de
'kleinere'
karpers
en
de
herinneringen
aan
de
bovengenoemde
put
vergeten...en
ik
pen
er
nu
nog
regelmatig
met
veel
plezier.
Chris
Noorlander
|
|
|
|
